Pochodzenie nazwiska Guild

Pochodzenie gildii: perspektywa nazwiska

To interesujące nazwisko ma pochodzenie anglosaskie i jest szkocką odmianą angielskiego nazwiska Gold, które ma wiele możliwych źródeł. Po pierwsze, mogłoby pochodzić od staroangielskiego słowa „złoto” sprzed VII wieku i byłoby metonimicznym imieniem zawodowym dla kogoś, kto pracował ze złotem, na przykład rafinera, jubilera lub złotnika. Mógł to być również pseudonim kogoś o jasnożółtych włosach, nawiązujący do koloru metalu. Tworzenie nazwisk na podstawie pseudonimów było powszechne w średniowieczu, a wiele współczesnych nazwisk wywodzi się od średniowiecznych pseudonimów, które odnoszą się do cech osobistych.

Wreszcie nazwisko może pochodzić od staroangielskiego imienia osobistego „Golda” (lub żeńskiego „Golde”), które istniało jako imię aż do średniowiecza. Nazwa była częściowo epitetem „złota”, złota, a częściowo krótką formą różnych nazw złożonych z tym pierwszym elementem. Thomas Gulde i William Guld byli świadkami statutu w 1481 r., a Henry Guld jest wspomniany w dokumencie Scone z 1491 r. 9 lutego 1583 r. Thomas Guild poślubił Kaeti Gryme w Dunfermline w stanie Fife, a Margaret Guild poślubiła Edwarda Winrahama 6 sierpnia , 1622 w Edynburgu, Midlothian. Pierwsza odnotowana pisownia nazwiska rodowego to Alexander Gulde, datowana na rok 1421, w „Exchequer Rolls of Scotland” za panowania króla Szkocji Jakuba I w latach 1406–1437. Nazwiska stały się konieczne, gdy rządy wprowadziły indywidualne podatki. W Anglii nazywano to podatkiem pogłównym. Na przestrzeni wieków nazwiska „ewoluowały” we wszystkich krajach, często prowadząc do zaskakujących odmian oryginalnej pisowni.

Aleksander Gulde i rodzina gildii

Aleksander Gulde przedstawił skarbowi rachunki dotyczące przedzamczy Stirling w latach 1421 i 1425. Thomas Gulde i William Gulid byli świadkami statutu w 1481 r., podczas gdy Henry Guld jest wspomniany w dokumencie Scone z 1491 r. Kath. Guld, małżonka Aleksandra Chłopców z Panbryd, jest wzmiankowana w 1502 r. Thomas Guld był prebendarzem kolegiaty Świętej Trójcy w Edynburgu w 1512 r. i prawdopodobnie tą samą osobą co Thomas Gulde, mnich z Newbattle w 1521 r. William Gwill był zabity w Aberdeen w 1584 r. W kronikach komisarzy z Dunblane z XVII i XVIII wieku wspomniano o dziewiętnastu osobach noszących nazwę Gildia. Pisownia „Gwild” pojawia się w 1581 roku i jest prawdopodobne, że „Goold” jest wariantem. Macbain sugeruje, że nazwa jest skróconą formą słowa „gulden”, oznaczającego członka gildii.

Etymologia nazwiska cechowego

Według George'a Frasera Blacka w „The Surnames of Scotland” Gildia jest odmianą złota. Elsdon Coles Smith w „Dictionary of American Family Names” sugeruje, że nazwisko mogło zostać nadane aktywnemu urzędnikowi starożytnej gildii lub bractwa lub mogło pochodzić od duńskiej gildii lub gildii, co oznacza złoto w odniesieniu do koloru włosów lub w sensie metaforycznym. Mark Antony Lower w „Patrononymica Britannica” również wspomina o możliwym skojarzeniu nazwy z cechami lub bractwami.

Podsumowując, nazwisko gildii ma bogatą historię, która sięga okresu anglosaskiego i z biegiem czasu ewoluowała, odzwierciedlając różne zawody, cechy osobiste i powiązania rodzinne. Różne pisownie i odmiany imienia dają wgląd w różnorodne pochodzenie i znaczenia związane z nazwiskiem gildii.