Pochodzenie nazwiska Abarca

Ta najszlachetniejsza linia ma swoje korzenie w Aragonii i wywodzi się od Don Sancho Abarca, który był pierwszym monarchą nazywanym królem Aragonii.


Kroniki mówią, że dżentelmen z rodu Guevary znalazł króla Nawarry, don Garcíę Iñígueza i jego żonę, królową Doñę Urracę Jimenes, córkę hrabiego Aragonii, martwych przez Maurów. Była w ciąży i bardzo blisko porodu, a mała rączka dziecka, które nosiła w łonie, wystawała z rany w jej brzuchu. Wspomniany rycerz uratował Infante, nazwał go Sancho i trzymał w ukryciu w górach, dopóki nie został ogłoszony królem. A ponieważ znamienite dziecko nosił szorstki but zwany abarca, nazwali go Sancho Abarca.


Potwierdza to Zurita w swoich „Rocznikach Korony Aragonii”, mówiąc:


„Kilka lat po śmierci króla Garcíi Iñígueza, nie wiedząc, że pozostawił syna, stany królestwa zebrały się, aby wybrać króla; a potem ten dżentelmen, który wziął Infante w swoje ręce w sposób, który Jak powiedział, zabrał go ze sobą w stroju pasterskim, w sandałach na użytek Sierra, i dał im powód, że jest ich naturalnym panem; i został zaakceptowany przez króla i został nazwany Sancho Abarca; w w ten sam sposób, w jaki w innych czasach zachowało się imię, przez niektóre stroje obuwia i odzieży Gajusza Cezara, który był następcą cesarza Tyberiusza, zwanego Kaligulą, i Marco Antonio, syna cesarza Sewera, zwanego Karakalą. I piszą, że dżentelmen, który ukrywał go jako dziecko i wychowywał, pochodził z rodu Guevary iz tego powodu nazywali go Ladrón”.


Potwierdzają to również inni znani starożytni historycy.


Są jednak kronikarze, którzy twierdzą, że rycerz, który ocalił i chronił króla Don Sancho, nie pochodził z rodu Guevary, ale z rodu Abarca, i że król Don Sancho przejął nazwisko swego opiekuna z wdzięczność.


Istnieją inni autorzy, którzy również twierdzą, że rycerz protektor wspomnianego króla Aragonii nie pochodził z rodu Guevary; ale te nie mówią, jak poprzednie, że pochodzi z Abarca, ale od Vidala, bo nazywał się Sancho Vidal. Dodają, że kiedy Sanczo Abarca został ogłoszony królem, upoważnił swojego zbawiciela, aby na znak wdzięczności i przywiązania dodał Abarca do swojego nazwiska, przyznając sobie i swoim potomkom własną broń, i że był wtedy, a nie wcześniej , kiedy wspomniany dżentelmen zaczął używać nazwiska Abarca, nazywając siebie Sancho Vidal Abarca.


Ci sami kronikarze, na dowód, że zbawiciel króla Don Sancho nie pochodził z rodu Guevary, ale Vidala, i że dodał Abarca do tego nazwiska, za specjalną koncesją wspomnianego króla, stwierdzają, że istnieją wieści o Vidal Abarca, wnuk wspomnianego powyżej, który żył około 1100 roku i od niego wywodzi się Lorenzo Vidal Abarca, który wraz z żoną Bartolomeą Moyr założył, gdy był bardzo stary, kaplicę z pochówkiem, poświęconą San Lorenzo, w głównym kościele Calamite w roku 1373 i że według wspomnianej fundacji wspomniany Lorenzo Vidal y Abarca urodził się w roku 1260, który pozostawił potomków, którzy nadal używali swoich nazwisk i herbu, które król Don Sancho przyznał swojemu protektorowi Sancho Vidalowi.


Wreszcie są też kronikarze, którzy podają inną wersję niż te, które już zostały zapisane, o fakcie, który skłonił króla Don Sancho do przyjęcia nazwiska Abarca.


Wśród nich jest arcybiskup Rodrigo, który mówi, że po tym, jak Maurowie otoczyli Pampelunę, pewni, że z powodu surowej zimy i obfitych opadów śniegu nie uda się jej uratować ich króla, pojawił się Sancho ze swoim rodziny i pokonanych, a następnie nadano mu przydomek Abarca, ponieważ było to obuwie, które nosił on i jego rycerze.


Ale najbardziej prawdopodobną i ogólnie akceptowaną opinią jest ta, do której odwołujemy się i którą potwierdza Zurita w cytowanym już fragmencie z jego „Roczników Korony Aragonii”.


Nawet przyznając, że w Aragonii istniała linia rodowa Abarca przed królem Don Sancho, zawsze okazywało się, że Sancho był głównym rdzeniem i pierwszym przodkiem tego nazwiska, jak widać z trovy autorstwa Mosena Jaime Febrera. Ponadto podobieństwo herbów każe sądzić, że Sancho był jedynym i prymitywnym pniem Abarcas z Aragonii, który na przestrzeni wieków wytworzył liczne gałęzie, które rozprzestrzeniły się w różnych częściach Hiszpanii i Ameryki.


Sancho Abarca, zwany także Sancho el Cesón, nawiązując do jego usunięcia z łona matki, zaczął rządzić około 905 roku.


Był żonaty z Doña Toda, od której miał syna o imieniu García Sánchez, który był odpowiedzialny za rząd Pampeluny za życia jego ojca, i miał cztery córki, którymi były:


1ºXimena (według innych miała na imię Urraca), która poślubiła Don Alonso I de León.


2º María, żona króla Don Ordoño. Aponte zapewnia, że ​​ta María była wcześniej żoną Seniofredo, hrabiego Barcelony.


3º Teresy, która była żoną króla Leona Don Ramiro II, z której małżeństwa narodził się Sancho el Gordo; i


4º Velasquita (według innych Blanca), która poślubiła Don Nuño, hrabiego Vizcaya.


Don Sancho panował dwadzieścia lat i zmarł w 925 r., według najbardziej prawdopodobnej opinii, pochowany w klasztorze San Juan de la Peña.


Można uznać, że jego najstarszy syn, Don García Sánchez, panował za życia ojca, jak powiedzieliśmy wcześniej, odkąd Sancho Abarca przekazał mu rządy w swoim królestwie, podczas gdy on poświęcił się podbojom.


Don García Sánchez, który panował przez trzydzieści lat, poślubił Doñę Teudę Galindo, córkę Endregoto Galindo, bardzo ważnego i potężnego rycerza zboczy Pirenejów, i mieli następujące dzieci:


Don Sancho Garcés, trzeci król Aragonii; Don Ramiro, który jest również nazywany Królem w Starożytnych Pamiętnikach i Przywilejach, ponieważ w starożytności zwykło się nazywać ich dzieci Królami, co spowodowało wielkie zamieszanie w Historii; Doña Urraca, Doña Hermenegilda i Doña Jimena.


Sandoval mówi, że to Sancho Garcés nazywał się de Abarca, a nie jego dziadek; ale to stwierdzenie jest całkowicie błędne.


Juan Briz Martínez, na fol. 323 jego „Historii San Juan de la Peña” potwierdza, że ​​w archiwum tego Królewskiego Klasztoru, wśród tylu przywilejów trzeciego króla Aragonii, nie ma ani jednego, w którym nazywałby się Abarca, a zamiast tego w sumie nazywa się tylko Sancho Garcés.


Sancho Abarca I z Aragonii jest zatem królem uznawanym za pień przez różne gałęzie rodu Abarca; ale ponieważ w żadnym z egzekucyjnych, które widzieliśmy, nie sporządzono listy pierwszych osób o tym nazwisku, aby je poznać, konieczne jest odwołanie się do Historii.


Zobaczmy, kim byli niektórzy z nich:


Rodrigo Abarca był Lordem Funes i Valtierra i wraz z innymi rycerzami służył księciu Aragonii Don Ramónowi Berenguerowi w wojnie z królem Don Garcíą z Nawarry.


Alonso Abarca, uważany w swoim czasie za potomka króla Don Sancho Abarca, cieszył się zaszczytami i przywilejami bogatego dzieciństwa w Huesca i Jaca. Pomógł królowi Jaime Zdobywcy w podboju Walencji z jedną trzecią kawalerii opłaconą jego kosztem i wyróżnił się w oblężeniach Biar i Alcoy, wycinając pola wroga. Miał za broń złoty sandał na niebieskim polu; ale będąc nad Murcją, podszedł tak blisko wroga, że ​​strzała wybiła mu oko, za co w swoim herbie umieścił pole czerwonych zamiast pola lazurowego.


Znakomitym przedstawicielem rodu Abarca był także Sancho Abarca, lord Gavín, który poślubił Beatriz de Mur ze szlacheckiej rodziny z Katalonii.


Z tego małżeństwa urodziły się następujące dzieci: Ana Abarca y Mur, która poślubiła Pana Navas z jego rodu; Martín Abarca y Mur, lord Gavín, który zmarł młodo, oraz Isabel de Abarca y Mur, która poślubiła lorda Caso, z rodu Luna de Bielsa.


Innym wybitnym potomkiem rodu Abarca był Guerao Abarca, bogaty człowiek z Aragonii, który pomógł Don Jaime II w przedsięwzięciu królestwa Sardynii. Jego synem był Alonso Abarca, założyciel oddziału Bolea w Abarce.


Kilku rycerzy z rodu Abarca brało również udział w bitwie pod Las Navas de Tolosa, w której zdobyli wielkie laury.


Lorenzo Abarca Sáinz, lord Gavín, pochodzący z Jaca (Huesca), pochodzący z Sancho Garcés, król Nawarry, w 1624 r. przedstawił dokumentację wstąpienia do Zakonu Santiago, chociaż zmarł bez dostarczenia dowodów. Był synem Francisco Abarca, ochrzczonego w Saragossie 28 marca 1572 r., Pana Gavín i Navasa, oraz Leonora Sáinz de Baraiz, pochodzącego z Alfaro (La Rioja); wnuk Matíasa Abarca, Lorda Navasa i Sasal, ochrzczony w Navasa (Huesca) 30 maja 1538 r., oraz Any Abarca, Lady of Gavín, rodem z Gavín i wnuk ze strony matki Valerio Sáinz i Leonor Pérez de Baraiz < /p>

Do tego samego Zakonu Santiago weszli: Fernando i Francisco Abarca y Castroverde, bracia, tubylcy z Madrytu, w 1670 r.; Isidro i Joaquín de Abarca y Gutiérrez, bracia, mieszkańcy Santander i pochodzący z Cueto (Kantabria), odpowiednio w 1775 i 1776; Diego i Fernando Abarca Maldonado i Pérez de Morales, kuzyni, tubylcy z Toledo, w 1642; Francisco Antonio Abarca y Valdés, ochrzczony w parafii San Cucado, na soborze w Llanera (Asturia), 8 maja 1686 r. (syn Gabriela Abarca y Valdés, ochrzczony w Llanera 8 maja 1665 r., i Juana LopezPalacios de Rivera, ochrzczony w parafii San Nicolás de Cuero, na soborze w Candamo, 28 września 1668; wnuk ze strony ojca Juan Manuel Abarca y Valdés i Clara de Nora y Abarrio, oboje tubylcy z San Cucado i wnuk ze strony matki Santiago López i Francisca de Rivera, tubylcy z San Cucado), w 1741 r., oraz Juan Jerónimo de Abarca y Villalón, ochrzczony w Jaca (Huesca) 1 października 1644 r., hrabia de la Rosa, mistrz polowy, generał i gubernator Barcelony (syn Juana Abarca i Iñigueza, ochrzczony w Jaca 4 kwietnia 1619 r., oraz Prudencia Villalón i Ximénez de Aragues, ochrzczeni w Tarazonie 2 maja 1617 r., wnuk Felipe Abarca, ochrzczonego w Jaca 8 grudnia 1579 r., i Fausty Iñiguez, ochrzczonej w Sangüesa, w Nawarze, 6 lutego 1593 r., gdzie pobrali się 24 stycznia 1611 r.; wnuk ze strony matki Pedro Villalón, pochodzący z Tarazony, i Francisca Ximénez de Aragues, pochodzący z Jaca i prawnuk ze strony ojca Sancho Abarca i Juana Marcilla de Caparroso), w 1702 r.


Do Zakonu Karola III należeli: Silvestre Abarca i Aznar Ximénez e Istúriz, ochrzczeni w Lumbier (Nawarra) 2 stycznia 1708 r., marszałek polny (syn Francisco Abarca, ochrzczony w Lumbier 16 sierpnia 1679 r.), i Josefa Aznar, ochrzczonego w Lumbier 22 sierpnia 1682 r.; wnuk ze strony ojca Miguela Abarca, ochrzczonego w Lumbier 6 sierpnia 1651 r., i Teresy Jiménez, ochrzczonej w Corelli 20 lipca 1659 r.; prawnuk ze strony ojca Pedro Abarca , ochrzczony w Olleta, w Nawarrze, 28 października 1608 r., i Magdalena Añorbe, rodem z Silizy, trzeci wnuk ze strony ojca Juana Abarca i Cristiny de Ezpeleta), w 1774 r., oraz Francisco Abarca y Gutiérrez de Cossío Calderón y Gómez de la Madrid, pochodzący z Santander, honorowy minister Rady Najwyższej Inkwizycji i emerytowany dziekan Sądu Świętego Oficjum, w 1816 r.


Miguel Abarca, pochodzący z Mediany (Saragossa), wygrał proces dzieciństwa na królewskim dworze Aragonii w 1742 roku. Diego Abarca był w roku 1479 kawalerem Orderu Alcántara i komandorem Peralady.

/ p >

Następujący udowodnili swoją szlachetność w Sali Hijosdalgo Królewskiej Kancelarii Valladolid w latach, które są wyrażone: Antonio de Abarca Martín López de Peramato y Sánchez, pochodzący z Cipérez, pochodzący z Yecla de Yeltes i mieszkaniec Cabrillas (wszyscy w Salamance), 3 grudnia 1787; Diego, Lorenzo i Sancho Abarca, mieszkańcy Boada (Salamanca), w 1556; Alonso i Francisco Abarca Maldonado, mieszkańcy Boada i Aldea del Palo, w 1556 roku; Hernando Abarca, mieszkaniec Chinchón (Madryt), w 1556; Joaquín i Isidro Abarca Gutiérrez Calderón de la Barca y Gómez, mieszkańcy Santander, pochodzący z Cueto (Kantabria) i mieszkańcy miasta Królów Peru, 31 października 1776 r.; Rodrigo Abarca, mieszkaniec Deza (Soria), w 1566 r.; Agustín Abarca Maldonado, mieszkaniec Miranda del Castañar (Salamanka), w 1612 r.; Antonio Abarca de la Riva Riva y Soto, naturalny i pochodzący z Renedo (Kantabria) i mieszkaniec Alcalá de Henares (Madryt), 29 maja 1791; Francisco Abarca de la Riva Riva y Soto, brat pierwszego, pochodzący z Renedo, dnia 17 maja 1712 r., oraz Miguel de Abarca Gutiérrez y Sierra, pochodzący z Saucelle i zamieszkały w Yecla de Yeltes (Salamanca), dnia 9 maja. Maj 1714.


Ich szlachta sporna w Kancelarii Królewskiej Granady, we wskazanych latach: Fernando de Abarca, mieszkaniec Castellar de la Mata lub Santiago (Ciudad Real), w 1777 r.; Francisca Abarca, wdowa po Rafaelu de la Torre, sąsiadce La Roda i Cañavate (Cuenca), w 1802 r.; Francisco de Abarca, pochodzący z Sotoca (Cuenca) i mieszkaniec Castellar de Santiago lub de la Mata, w 1577; Francisco de Abarca, pochodzący z Cervera, w 1580 roku; Francisco Abarca, pochodzący z Villar de Domingo García (Cuenca), w 1620 r .; Ginés Abarca i synowie, tubylcy z Castellar de la Mata lub Santiago, mieszkańcy Jumilla (Murcia), w 1629 r .; Gonzalo i Alonso Abarca, bracia, mieszkańcy Bólligi (Cuenca), w 1648 r.; Juan, Hernando i Martín Abarca, mieszkańcy Torralba, w 1557; Joaquín, Juan Antonio i Pantaleon Abarca, tubylcy z Collados (Cuenca), w 1818 roku; José Bartolomé de Abarca, mieszkaniec Lezuzy (Albacete), w 1769 r.; Juan Abarca, pochodzący z Castellar de Santiago lub de la Mata, w 1579; Juan Abarca i małżonki, pochodzący z Villar del Ladrón, w 1795 r .; Lorenzo de Abarca, pochodzący z Castellar de Santiago lub de la Mata, w 1705 roku; Juan, Pedro i Santiago de Abarca, mieszkańcy Castellar de la Mata, w 1705 r., oraz Francisco Abarca, mieszkaniec Nubeda, w 1730 r.


Następujący wstąpili do Zakonu św. Jana Jerozolimskiego: Bernardo Abarca, pochodzący z Jaca, w 1569 r.; Rodrigo Abarca, pochodzący z Jaca, w 1581 roku; Bernardino i Cristóbal Abarca, tubylcy z Jaca, w 1594; Pedro Abarca Maldonado w 1625 r.


Aby sprawować stanowiska Świętego Oficjum śwInkwizycja dowiodła jego szlachetności: Diego Abarca Maldonado w Valladolid w 1556; Diego Antonio Abarca Maldonado, pochodzący z Boada i mieszkaniec Ciudad Rodrigo (Salamanca) w Toledo w 1622 r., i Elvira Abarca y Vergara na Wyspach Kanaryjskich w 1664 r., żonaty z Francisco Calderón del Hoyo, znawcą Świętego Oficjum .


Juan Abarca Vizcarra Viu y Aineto, pochodzący z Biescas (Huesca), w 1593 r. złożył podanie o czystą krew, aby wstąpić do cesarskiej i średniej szkoły w Santiago i Real de San Vicente Mártir na Uniwersytecie w Huesca. Był synem Juana Abarca i Marii de Vizcarra; wnuk ze strony ojca Juana Abarca i Cataliny de Viu oraz wnuk ze strony matki Martína de Vizcarra i Maríi de Aineto.


Juan de Abarca y de Velasco, pochodzący z Aragonii, uczęszczał do Kortezów Księstwa Katalonii w 1701 roku.


Diego Antonio Abarca Maldonado, pochodzący z Ciudad Rodrigo (Salamanca), udowodnił swoją szlachetność, wstępując jako zakonnik do Zakonu Santiago w 1648 roku.


Francisco de Abarca de la Riva, mieszkaniec Renedo de Piélagos i Alcalá de Henares, uzyskał świadectwo szlacheckie przed Francisco González de Villegas w Valladolid 9 stycznia 1716 r.

  1. Meksyk Meksyk
  2. Chile Chile
  3. Kostaryka Kostaryka
  4. Peru Peru
  5. Filipiny Filipiny
  6. Salwador Salwador
  7. Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
  8. Ekwador Ekwador
  9. Hiszpania Hiszpania
  10. Nikaragua Nikaragua
  11. Wenezuela Wenezuela
  12. Argentyna Argentyna

Nazwisko Abarca. Genealogia, pochodzenie, historia, znaczenie i ważność

Historia nazwiska abarca jest, jak większości nazwisk, złożoną i fascynującą podróżą do odległych czasów w celu rozwikłania pochodzenia abarca. Możemy próbować prześledzić genealogię nazwiska abarca, a oprócz pierwotnych miejsc abarca, możemy dowiedzieć się, gdzie obecnie można znaleźć osoby o nazwisku abarca. W oparciu o to, co wiemy o sposobie powstawania nazwisk, możemy zaoferować realistyczne wyjaśnienie pochodzenia abarca.

Nazwisko Abarca na świecie

Jest powszechne, że nazwiska takie jak abarca stały się znane w miejscach bardzo odległych od ich kraju lub regionu pochodzenia. Odkryj, które to są. Mobilność osób noszących nazwisko abarca sprawiła, że jest ono obecne w różnych krajach, jak można stwierdzić.

Historia Abarca

Historyczna podróż nazwiska abarca można prześledzić aż do tych, którzy byli jego pierwszymi nosicielami. Historia, heraldyka, herby i ewentualna szlachectwo nazwiska abarca są rozproszone w dokumentach na różnych obszarach i w różnych okresach historycznych, dlatego konieczne jest złożenie skomplikowanej układanki, aby zbliżyć się do faktów z realistycznego punktu widzenia. W poniższych liniach znajdziesz wszystko, co udało nam się zebrać na temat nazwiska abarca.

Mogą Państwo regularnie odwiedzać naszą stronę, aby uzyskać więcej informacji na temat pochodzenia nazwiska abarca, ponieważ często przyjmujemy znaczące wkłady od innych osób zainteresowanych heraldyką i historią nazwisk. Prosimy mieć na uwadze, że jeśli są Państwo w stanie dostarczyć więcej danych na temat nazwiska abarca lub jakiegokolwiek innego nazwiska i jego pochodzenia, będziemy wdzięczni za współpracę z nami poprzez przesłanie nam informacji na temat pochodzenia abarca.

Znaczące postacie o nazwisku Abarca

Niestety, istnieje duże prawdopodobieństwo, że nie wszystkie osoby o nazwisku abarca, które dokonały znaczących czynów, zostały uwzględnione w kronikach i zapisach historycznych. Nazwisko takie jak abarca może połączyć osobę z ilustrowanym rodowodem i wybitnym herbem. Jednakże należy pamiętać, że to indywidualne osoby, poprzez swoje życie i działania, przynoszą sławę i uznanie swoim nazwiskom. Jeśli Ty lub ktoś, kogo znasz, nosi nazwisko abarca, możecie potencjalnie zbudować ilustrowane rodowody dzięki waszym wysiłkom i cnocie.

Nazwisko Abarca i jego źródła bibliograficzne

Nie trzeba dodawać, że konsultacja źródeł bibliograficznych i dokumentalnych jest niezbędna, aby uzyskać dostęp do informacji o pochodzeniu nazwiska abarca. Uważamy za bardzo zalecane skorzystanie z następujących źródeł, jeśli pragnie się przeprowadzić badania na temat nazwiska abarca, jak również wielu innych nazwisk. Dostęp do archiwów miejscowości lub miejsc, w których urodzili się i żyli przodkowie, jest oczywiście dobrym sposobem na śledzenie pochodzenia abarca.

ŹRÓDŁA

Te źródła są niezbędne do rozpoczęcia zrozumienia abarca, a także nazwisk ogólnie.

  1. Abarcas
  2. Abarza
  3. Avarca
  4. Abarka
  5. Abarcan
  6. Abarchi
  7. Abarkan
  8. Abrica
  9. Abarzua
  10. Aparco
  11. Abarqi
  12. Abarkach
  13. Abarkane
  14. Abarzuza
  15. Aberg
  16. Aberkan
  17. Abers
  18. Abras
  19. Abris
  20. Abruza
  21. Aburuza
  22. Africa
  23. Aparici
  24. Aversa
  25. Abrach
  26. Aparicia
  27. Abaragh
  28. Aparcana
  29. Aparasca
  30. Aparis
  31. Aberchan
  32. Abarzúa
  33. Aparico
  34. Abric
  35. Abiriga
  36. Abbarchi
  37. Abergo
  38. Afargi
  39. Apark
  40. Aaberg
  41. Abargues
  42. Abarguez
  43. Abarques
  44. Abarquez
  45. Abercorn
  46. Aberegg
  47. Abergel
  48. Aberkane
  49. Aberson
  50. Aborruza